برگه ی آزمایش یا شیشه ی عمر ...

سلام عزیزکم ،

حضورت رو بیش از پیش حس میکنم و از وجودت لذت میبرم ...

حسی عجیب که هیچ وقت درگیرش نشده بودم ...

چیزی مثل یک رویا ، مثل یک خواب ... یک خواب شیرین ...

حسی لبریز از ترس و هیجان و شادی و لذت ...

چیزی شبیه به هیچ چیز در وجودم لانه گزیده و رشد میکند ، چیزی که تا چندی پیش نبود و الان هست ...

چیزی که عشقمان را به تمامه به تصویر میکشد ...

یک هدیه ، از بهترین کسی که میتواند به من هدیه ای ارزشمند بدهد ...

هدیه ای که با شیره وجود من سبز میشود و جان میگیرد و با حضورش زندگیمان را سبزتر و پرجان تر میکند ...

این تنها هدیه ایست که هرگز راضی به پس دادن و تعویضش نیستم ...

پس ؛

از بزرگی که این هدیه را به من بخشیده ملتمسانه تمنا دارم این هدیه را به ما ببخشد و برایمان نگهش دارد ، در پرتو لطف و بزرگی اش ...

باشد که شاکر باشیم ...

عسلک مامان ، سلام

طبق حرفای پست قبلیم لب تاپ رو خاموش کردم و مثل یه دختر خوب رفتم آماده شدم و با دوتا چایی لبریز ِ لب دوز ِ لب سوز رفتم بالای سر بابا جونیتون و بیدارش کردم 

بعد از چایی رفتیم سمت آزمایشگاه و از مامان خون گرفتن

بعد چون بابا جایی کار داشتن من رو گذاشتن خونه و قرار شد بعد از کارش با جواب آزمایش بیاد خونه ، آخه دوست نداشتم جواب رو تلفنی بشنوم ، حالا چه مثبت چه منفی

الهی قربون دل این آقای پدر شما برم من که وقتی جواب رو گرفته بود چون من نبودم دلش نیومده بود بازش کنه ، همینطوری گذاشته بود تو جیبش تا خونه که رسید باز کنه با هم ببینیم 

خلاصه بالاخره رسید خونه و برگه آزمایش رو در ازای یه بوسه بهم داد    

 و بعدشم ایستاد کنارم تا بازش کنم و ببینیم چه خبره توش 

بعـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــله ، اون برگه ی آزمایش با بتای 200 میگفت که شما تو دل مامانی

من و بابایی تو اون لحظه :

خدای خوبم ؛

حواست به من و محمد و هدیه ای که بهمون بخشیدی باشه ...

عزیزکم چشم انتظار در آغوش کشیدن و بوییدن و بوسیدنت هستم